ŚWIAT KSIĄŻEK I FILMÓW. RECENZJE 📚🎬

  Jedna z najpiękniejszych i najbardziej wzruszających opowieści o magii Świąt Bożego Narodzenia. W Wigilię, kiedy cały Londyn raduje się rodzinnymi świętami, jeden tylko zgryźliwy i gburowaty samotnik, Ebenezer Scrooge, nie poddaje się atmosferze. Jest jednak ktoś, kto niespodziewanie go odwiedza i ma mu do przekazania pewną niezwykłą, świąteczną wiadomość... Karol Dickens stworzył postać Scrooge’a grubo ponad 100 lat temu, ale moim zdaniem jest to najbardziej uniwersalna opowieść na Boże Narodzenie. Jest i ciepła i magiczna i z morałem jak to w czasach wiktoriańskich bywało. Scrooge to człowiek, który nie chce trwonić ani minuty, jest skąpy do bólu oraz wymagający od innych maksymalnego poświęcenia w imię jego interesów. Złośliwego sknerę nawiedziły trzy różne duchy. Mara Wigilijnej Przeszłości charakteryzowała się strumieniem jasnego światła. Duch zabrał naszego bohatera w miejsce, w którym się urodził, spędził dzieciństwo i wychował. Scrooge był biednym i samotnym chłopcem. Pie...

  Akcja powieści przebiega w dwóch płaszczyznach miejsca i czasu. Wątek tytułowy (miłość Małgorzaty Nikołajewny i Mistrza, autora powieści historycznej o Poncjuszu Piłacie) jest snuty i przeplatany z równoczesnym oraz równoważnym wątkiem wizyty Szatana i jego świty w Związku Radzieckim, a większość opisywanych zdarzeń ma miejsce w Moskwie lat 30. XX w. Wątek historyczny (losy Poncjusza Piłata, tytułowego bohatera powieści napisanej przez Mistrza, skupione wokół procesu i kaźni wędrownego proroka Jeszui Ha-Nocri) nawiązuje tematycznie do niektórych wątków biblijnych, ma formę apokryficznej powieści w powieści, osadzonej w Judei (głównie Jerozolima) czasu panowania cesarza Tyberiusza i przedstawianej fragmentarycznie przez różne źródła narracyjne (opowiadanie Szatana, sen Iwana Bezdomnego oraz lektura rękopisu przez Małgorzatę). Muszę przyznać, że to kompletnie nie moja bajka i książka mi nie podeszła. Zaczęło się ciekawie. Niektóre wątki naprawdę mnie fascynowały, a pewne wydarzenia...

  Anne Shirley, rudowłosa dziewczynka, która podbiła wiele serc wkracza w dorosłość. Można rzec, że z przytupem bo opuszcza swoje Zielone Szczyty, Marillę i bliźniaki Dorę i Dave’ego i wyjeżdża na studia do Redmond College. Ta obdarzona wielką wyobraźnią dziewczyna, dojrzewa na naszych oczach. I choć jeszcze tkwi w niej namiastka beztroskiego dziecka to jednak wybory życiowe coraz bardziej wpychają ją w ramiona dorosłości. Mamy zatem młodą kobietę, która musi się zmierzyć z nowymi wyzwaniami a także trudnymi wyborami. Razem z nią zawieramy przyjaźnie, podejmujemy pierwsze próby tworzenia twórczości literacki i mieszkamy w uroczym Ustroniu Patty. Będziemy także świadkami pojawianie się wymarzonego przez bohaterkę adoratora i to nie Gilberta. Nowe tłumaczenie Anny Bańkowskiej pozwala na nowo odkryć uroki obcowania z twórczością Lucy Maud Montgomery. Bliższe oryginału, lepiej oddające ówczesne realia a przy tym nie tracące nic z uroku jaki znamy, sprawia, że przynosi czytelnikowi samą...

Zanim znów podejmiemy nasza opowieść i spokojnie udamy się na ślub Meg, powinniśmy najpierw poplotkować nieco o rodzinie Marchów. Na wypadek gdyby któryś ze starszych czytelników uważał, że w historii tej zbyt wiele mówi się o „miłości” (nie sądzę, by młodsi czytelnicy mieli podobne zastrzeżenia), mogę tylko powtórzyć słowa pani March: – Czegóż innego można się spodziewać, kiedy w domu są cztery wesołe dziewczęta, a nie opodal pełen werwy, młody sąsiad? Okazało się, że "Dobre żony" to to samo co, druga część "Małych kobietek" tylko że w innym przekładzie. Niestety inne prawie nie różniące się tłumaczenie mnie również rozczarowało (patrz recenzja pierwszej części "Małych kobietek"). Jedynym plusem są ilustracje. Z przykrością muszę przyznać, że nie sięgnę po kolejne tomy "Mali mężczyźni" i "Chłopcy Jo" gdyż jestem przekonana, że interesujące będą wyłącznie ilustracje, a "Dobre żony" oddam jak najszybciej do biblioteki. Co do ...

  Upłynęło kilka lat i dziewczęta powoli wkraczają w inny świat, dorośleją, zmieniają się, przeżywają smutki i rozczarowania, nawet tragedie, ale jednocześnie życie nie skąpi im także radosnych i szczęśliwych chwil. Cztery siostry - cztery różne drogi życiowe. Jak potoczyły się losy "małych kobietek", dowiecie się z drugiej części powieści Louisy May Alcott. Uważam, to samo co przy czytaniu pierwszej części (czytaj recenzję pierwszej części "Małych Kobietek").

  Mała, samolubna dama Amy, chuda jak mały źrebak, postrzelona Jo, nieśmiała Beth i najstarsza, piękna Meg - cztery siostry wobec trudnego egzaminu życia. Każda inna, inaczej przeżywająca radości i chile zwątpienia, a jednocześnie podobna do drugiej, dziewczyny z fantazją i dumą, często wybierające między pokusą a rozsądkiem, zabawą a obowiązkiem, małe kobietki nie przeczuwające, że przyjdzie dzień, który uczyni je kobietami. Każda dziewczyna, która przestała już być dzieckiem, znajdzie w tej opowieści niepowtarzalną atmosferę domu rodzinnego, swoje własne przeżycia, nadzieje, lęki i satysfakcje z tego pięknego czasu, gdy było się małą kobietką. Nie lubię dodawać recenzję książek, przy których nie wiem jakiej dać oceny liczbowej, ale trudno. Ta książka według mnie wypadła totalnie słabo. Jakoś nie wciągnął mnie ,,klimat" powieści, lata wojny secesyjnej. Chwilami miałam wrażenie, że siedzę na kazaniu w kościele. Wiem, że czasy się mocno zmieniły, że każdy z nas powinien dążyć do te...

  Drugi tom przygód rudowłosej Anne Shirley w znakomitym przekładzie Anny Bańkowskiej. Anne zamierza wyjechać na studia, ale los chce inaczej – zostaje w Avonlea, żeby opiekować się tracącą wzrok Marillą. Dostaje posadę w tutejszej szkole, zawiera nowe znajomości z mieszkańcami wioski, a założone przez nią Koło Entuzjastów Avonlea działa coraz prężniej. Do tego wspólnie z Marillą podejmują decyzję o przygarnięciu kilkuletnich bliźniąt: Davy’ego i Dory, które wniosą w ich życie… jeszcze więcej radosnego chaosu. Anne z Avonlea to opowieść nie tylko o zabawnych perypetiach nastolatki, ale też o wchodzeniu w dorosłość i odpowiedzialności za bliskich. Drugi tom przygód Anne to kolejna wspaniała przygoda pozwalająca na odwiedzenie Wyspy Księcia Edwarda. To możliwość ponownego przechadzania się po ścieżkach Avonlea i odwiedzania urokliwych miejsc. Słuchania rozmów i śmiechów bohaterów, patrzenia na ich rozterki i smutki. To historia o dojrzewaniu i wchodzeniu w dorosłość. Stawania się odp...

  Król duński Tares chciał wydać za mąż swoją córkę Annę, nie mógł jednak dokonać wyboru wśród kandydatów. Ostatecznie pozostali dwaj najwytrwalsi rycerze: Fiedur i Borzuj. Aby nie doprowadzić do krwawego pojedynku nakazał im rozegrać partię szachów o rękę królewny. Rozgrywka toczyła się przez wiele dni. Serce królewny skłaniało się wyraźnie w kierunku Fiedura, jednakże ten zaczynał przegrywać. Dziewczyna zakradła się więc nocą do pokoju z szachownicą, aby zmienić położenie figur, ale okazało się, że komnata jest pilnie strzeżona. Ostatecznie więc udzieliła rady kochankowi, doprowadzając dzięki temu do zwycięstwa. Kochanowski podbił tym utworem moje serce miłośnika szachów i sztuki wojennej. Po mistrzowsku zaskakujące porównania ruchów szachowych połączone z klasycznym pięknem wiersza i staropolszczyzną zasługują u mnie na najwyższy szacunek i podziw. Ocena książki: 9/10 (nie 10/10, bo chwilami jednak trudny język...)

  Bohater nowelki, pan Tomasz, prowadzi stateczne i spokojne życie, to znawca i koneser sztuki o wysublimowanym guście. Ma jedno dziwactwo - obsesyjnie nienawidzi ulicznych katarynek i ich głośnej, hałaśliwej muzyki. Jednak pewnego dnia jego sąsiadkami zostają uboga kobieta z niewidomą córeczką. Pan Tomasz początkowo obserwuje smutne i apatyczne dziecko bez zainteresowania, aż do dnia, gdy nowy stróż przypadkowo wpuszcza na podwórze katarynkę... Co się wówczas wydarzy? Nowela Bolesława Prusa, która pokazuje nam miłość, wrażliwość oraz to, że w każdym z nas jest dobro, uczy nas czynić dobro jak Pan Tomasz, który dla szczęścia niewidomej dziewczynki postanowił zmienić swoje spostrzeżenia co do grających katarynek. "Katarynka" to moim zdaniem najbardziej wzruszająca i piękna nowela Bolesława Prusa. Historia dosłownie wyciska łzy z oczu, a jej koniec raduje serce. Naprawdę warto się zapoznać z tą nowelą i innymi tego Autora. Wiele osób, zwłaszcza młodzież i dzieci, jest negatywni...

  Nowela o przejmujących losach biednego chłopca który Kochał muzykę i chciał grać. Jej akcja toczy się w XIX wieku, a głównym bohaterem jest chorowity chłopiec Janko. Spośród innych wiejskich dzieci wyróżnia go talent muzyczny. Zafascynowany dźwiękiem skrzypiec, zakrada się do dworu, by ich dotknąć. Zostaje oskarżony o próbę kradzieży i skazany na karę chłosty. Chłopiec umiera, z powodu zbyt surowej kary. Janek jest chorowitym dziesięciolatkiem o wątłej posturze ciała. Już przy narodzinach uważano, że niebawem umrze. Janek był bardzo muzykalny. Słyszał muzykę wszędzie: w lesie, w szumie drzew, w śpiewie ptaków. Przysłuchiwał się śpiewom dziewcząt na polu i gości w karczmie, którym towarzyszył akompaniament skrzypiec. Bardzo pragnął mieć taki instrument. Dlatego skonstruował sobie skrzypki z gontu i końskiego włosia. Ich dźwięk można byłoby nazwać żałosnym, jednak chłopiec spędzał całe dnie na graniu na nich. Któregoś wieczoru zapragnął chociaż przez chwilę trzymać w ręku prawdziwe...

Losy Stanisława Wokulskiego, bogatego kupca, który zakochuje się w wyniosłej arystokratce, Izabeli Łęckiej. Nie będę się nad tym rozpisywać, bo każdy tą historię zna lub pozna w przyszłości. Osobiście mi się to nie podobało, nie jestem fanką literatury pozytywistycznej i nigdy nie będę. Nie będę oceniać tej książki, gdyż jest ona poza wszelką skalą.

  Skawiński to starszy człowiek, wieloletni tułacz, który marzy o miejscu, w którym znajdzie ostateczną przystań, spokój i odpoczynek po trudach życia. Kiedy dostaje pracę w stojącej na uboczu latarni morskiej, wydaje mu się, że znalazł wreszcie to, czego szukał. Potem jednak dociera do niego niespodziewana przesyłka i zmienia znów całe jego życie. Jednak Skawiński wcale tego nie żałuje... Jeśli chcecie wiedzieć, dlaczego i co było w paczce, przeczytajcie ten utwór! Akcja rozgrywa się w Ameryce Środkowej, w Panamie, głównie w latarni morskiej przy miasteczku Aspinwall nad Zatoką Moskitów. Najważniejszym elementem noweli jest psychiczne wnętrze człowieka – historia latarnika i jego rozważania. Skrótowo ukazana jest transformacja w człowieka zrezygnowanego oraz targanie nostalgią. Głównym bohaterem jest Polak o nazwisku Skawiński, liczy sobie 70 lat lub więcej, wiedzie życie pustelnika, ma "cierpliwość Indianina i wielką spokojną siłę oporu, jaka płynie z prawości serca" i udaj...

  Co zrobić gdy ma umrzeć ukochana osoba? Okłamywać ją czy jej o tym powiedzieć? Żadne rozwiązanie nie będzie idealne, ale na coś trzeba się zdecydować. Krótka nowela mówi nam o sile uczuć i o nieuchronności losu. Moja ulubiona nowelka. Przeczytałam ją jako obowiązkową lekturę w szkole. Była to nowela, która w czasach szkolnych zrobiła na mnie największe wrażenie. Historia małżeństwa, które oszukuje się nawzajem skracając tasiemki w kamizelce, by oszczędzić małżonkowi zmartwień.  Kamizelka jest po prostu kamizelką. Starym, wysłużonym kawałkiem garderoby, który spoczywa w rękach naszego narratora. Nie jest to zwykły człowiek, lecz jeden z tych, którzy zbierają osobliwości, zatrzymując w swoich domach historię. Nośnikiem jednej z tych historii jest właśnie nieszczęsna kamizelka odkupiona od handlarza. Bohaterami jest młode małżeństwo, ona nauczycielka, on urzędnik niższego szczebla. Mąż w ciągu trzech miesięcy od pierwszego krwotoku umiera na gruźlicę, do ostatniej chw...

  Bohaterem powieści jest młody poeta, marzyciel, do szaleństwa zakochany w pięknej Locie-żonie Alberta. Nie mogąc zdobyć ukochanej Werter popełnia samobójstwo. Jest to powieść ponadczasowa, ponieważ apeluje do najgłębszych i najskrytszych uczuć tkwiących w człowieku. „Żegnam cię Loto! Żegnam na zawsze!” to ostatnie słowa człowieka zakochanego, dla którego miłość stała się absolutem. Dla Wertera Lotta była całym światem. Tak kocha romantyczny kochanek, który nareszcie odnalazł bliźniaczą duszę. Niebo i piekło miłości… Uniesienia miłosne i katusze człowieka odtrąconego... Klasyczny trójkąt... Konflikt uczucia i rozumu… Jedna z najgorszych lektur szkolnych. Poprawka - Zdecydowanie jedna z najgorszych książek jakie miałam nieszczęście przeczytać. Domyślam się, że gdyby powieść nie była lekturą szkolną, nigdy bym jej nie przeczytała.  Możliwe również, że gdyby nie była lekturą szkolną, a co za tym idzie nie zostałabym przymuszona do przeczytania jej, wyciągnęłabym inne wnioski. Ni...

  Pan Jones z Folwarku Dworskiego jest tak leniwy i zapijaczony, że któregoś dnia zapomina nakarmić zwierzęta gospodarskie. Doprowadza to do buntu pod wodzą świń Napoleona i Chrumka oraz do przejęcia posiadłości przez zwierzęta. Te ślubują położyć kres panującym tam potwornym nierównościom i od tej pory gospodarstwo pod zmienioną nazwą Folwark Zwierzęcy służyć ma wszystkim czworonogom. W miarę upływu czasu jednak ideały rewolucji tracą na znaczeniu, a wreszcie odchodzą w niepamięć. Folwark przeradza się w coś nowego i nieoczekiwanego… Folwark zwierzęcy – opowieść o rewolucji, która poszła nie tak – to błyskotliwa satyra Orwella na deprawujący wpływ władzy. Powieść angielskiego dziennikarza i pisarza George’a Orwella, przedstawiająca zwierzęta hodowlane, które wygnały ludzi i zaczęły same rządzić folwarkiem. Książka powstała w 1943, w czasie drugiej wojny światowej; Orwell miał w tym czasie duże problemy z jej wydaniem. Ukazała się dopiero po zakończeniu wojny, w 1945. Jest alegoryc...

  Wielki Brat Patrzy – to właśnie napisy tej treści, w antyutopii Orwella krzyczące z plakatów rozlepionych po całym Londynie, natchnęły twórców telewizyjnego show „Big Brother”. Czyżby wraz z upadkiem komunizmu wielka, oskarżycielska powieść straciła swoją rację bytu, stając się zaledwie inspiracją programu rozrywkowego? Nie. Bo ukazuje świat, który zawsze może powrócić. Świat pustych sklepów, permanentnej wojny, jednej wiary. Klaustrofobiczny świat Wielkiego Brata, w którym każda sekunda ludzkiego życia znajduje się pod kontrolą, a dominującym uczuciem jest strach. Świat, w którym ludzie czują się bezradni i samotni, miłość uchodzi za zbrodnię, a takie pojęcie jak ‘wolność” i „sprawiedliwość” nie istnieją. Na kuli ziemskiej są miejsca, gdzie ten świat wciąż trwa. I zawsze znajdą się cudotwórcy gotowi obiecywać stworzenie nowego, który od wizji Orwella dzieli tylko krok. Niestety, piekło wybrukowane jest dobrymi chęciami. A dwa plus dwa wcale nie musi się równać cztery. Książka ma...

  Opowiadania Jarosława Iwaszkiewicza to arcydzieła polskiej prozy. Prezentowane w tym tomie cztery z nich uznawane są za najlepsze i najbardziej reprezentatywne dla tego pisarza. "Panny z wilka" to opowieść o przemijaniu i straconych złudzeniach. 40-latek Wiktor Ruben odwiedza dwór wujostwa w Wilku, gdzie bywał przed laty. Próbuje dogonić przeszłość i odnowić dawne miłości. W "Brzezinie" pisarz drąży problem śmierci. Umierający na gruźlicę Staś przyjeżdża do owdowiałego brata mieszkającego w brzozowym lesie. Na krótko odzyskuje siły i przeżywa romans z wiejską dziewczyną. Miłość przegrywa jednak ze śmiercią. "Matka Joanna od Aniołów" to przeniesiona do Polski wersja opętania zakonnic w klasztorze we francuskim Loudun w XVII wieku. U Iwaszkiewicza to kresowy Ludyń, do którego przybywa egzorcysta, ksiądz Suryn, z misją uwolnienia urszulanek od diabła. "Bitwa na równinie Sedgemoor" jest polemiką z historią, opowieścią o jej okrucieństwie i daremnoś...

  Wzruszająca opowieść o ludziach, którzy pozbawieni swych praw i zmuszeni do niewolniczej pracy, próbują zachować godność. Nie jest im łatwo pozostać wiernym sobie i wyznawanym ideałom. Tom jednak głęboko wierzy, że pozostanie wolny, dopóki będzie miał możliwość dokonywania wyboru między dobrem a złem. "Chata wuja Toma"  opowiedziana jest wręcz prawie jak żywot świętego, a książka ma bardzo dydaktyczny a nawet misyjny charakter. Momentami zdawało mi się, że czytam wręcz Ewangelię. Bardzo patetyczna, wzniosła. I w sumie to już sama nie wiedziałam czy jest to opowieść o losach niewolników czy też świadectwo wiary. Nie żeby mi to przeszkadzało ale brakowało w tej historii jakiejś iskry. I tak przyszło mi takie, może nie najlepsze porównanie, ale jednak, odniosłam sobie to do "Quo vadis" Sienkiewicza, bo i tu i tu znajdziemy motyw oddania życia za przekonania, za wartości, za wiarę, jednak wg mnie Sienkiewicz opisał to po mistrzowsku, tworząc wspaniałe i barwne postaci...

Powstały w 1909 roku „Upiór Opery” to jedna z najsłynniejszych gotyckich powieści grozy. Historia Erika – zdeformowanego, genialnego kompozytora żyjącego w podziemiach Opery Paryskiej, nieszczęśliwie zakochanego w młodej solistce Christine, była wielokrotnie ekranizowana i przenoszona na sceny teatrów z całego świata. Żadna interpretacja nie może się jednak równać z oryginalnym tekstem Gastona Leroux o wartkiej akcji, z mrocznym klimatem, z plejadą barwnych postaci, niepozbawionym jednak elementów humorystycznych. Ponadczasowy i niezwykle popularny utwór na stałe wpisał się w kanon literatury światowej. Niniejsze wydanie „Upiora Opery”, w gruntowanie przejrzanym, poprawionym i uzupełnionym przekładzie Andrzeja Wiśniewskiego, zostało poszerzone o szczegółowe przypisy oraz obszerne posłowie przez dr hab. Dorotę Babilas z Uniwersytetu Warszawskiego. Książkę wzbogacono również o liczne, niezwykłe ilustracje autorstwa francuskiej malarki Anne Bachelier. Pierwsza połowa ,,Upiora opery” okrop...

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Márqueza. Dzięki swym dziadkom znał od dziecka historię Macondo i dzieje rodziny Buendía, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone; świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż dwudziestu lat, by spisać te rodzinne opowieści z całym dobrodziejstwem i przekleństwem odniesień biblijnych, baśniowych, literackich, politycznych; uświadomił nam, że „plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi”. Historia hiszpańskiego miasteczka Macondo i dzieje rodziny Buendia, które miały miejsce na przestrzeni wielu lat i kolejnych pokoleń. Wszystko w baśniowym klimacie, gdzie fikcja miesza się z realnością,a jawa ze snem. Narracja niemal kronikarska, ciężko tu było się utożsamiać z bohaterami. .Nie dość, że opisywane były też dzieje kolejnych pokoleń, to o...