ŚWIAT KSIĄŻEK I FILMÓW. RECENZJE 📚🎬

  Kochani Czytelnicy, z przykrością muszę wyznać, że obecne wyzwanie 52 tygodnie z Biblioteką Kraków kontynuowanie muszę przełożyć na przyszły rok, gdyż okazało się, że moja biblioteczka ''pęka w szwach'' i nadszedł czas im dać priorytet. Z książek, które udało mi się przeczytać z wyzwania postaram się wkrótce dodać recenzje - z tych co mi się najbardziej podobały. Nie będę na razie dodawać planów czytelniczych, gdyż jeszcze nie mam określonych pozycji, które będę czytała, ale recenzje z nich na pewno się również wkrótce pojawią na blogu. Przepraszam, że ostatnio jest mnie rzadko na blogu, ale nie mam za bardzo czasu na pisanie recenzji, nawet tych zaległych - i to dość bardzo zaległych recenzji. Po prostu nie dawno dowiedziałam się, że mój tata ma złośliwego raka prostaty - obecnie trwa dalsza diagnostyka i potem prawdopodobnie jakaś terapia. Także nie wiem, kiedy wrócę do bardziej efektywnego przebywania na komputerze...  Bardzo Was przepraszam i proszę o cierpliwość.

Kochani Czytelnicy, postanowiłam w tym roku wziąć udział w wyzwaniu hasztag 52 tygodnie z Biblioteką Kraków. Kategorie odhaczone mam już przeczytane, a oto one - Tam gdzie słońce złoci liście , Miraż , oraz postanowiłam wrócić do Harrego Pottera . Do wyzwania zaliczyłam też Rzeźbiarza łez, z którego jest recenzja na blogu. Przy pozostałych kategoriach są tytuły książek po części z mojej domowej biblioteczki jeszcze nie przeczytane oraz książki, które wypożyczę z pobliskich filii. Niektóre tytuły mogą się Wam wydać znajome, gdyż są już na blogu. Postanowiłam do nich wrócić, a inne są, które w końcu doczekały się przeczytania. Mam nadzieję, że uda mi się ukończyć wyzwanie do końca grudnia 2026 roku, a może i wcześniej❓ Zobaczymy😊. Oczywiście, gdy przeczytam daną książkę z danej kategorii spodziewajcie się z niej recenzji. Ale zaznaczam, że nie będzie recenzji z książek do których wracam. Mam nadzieję, że to będzie rok pełen wrażeń dla mnie jak i dla moich czytelników ‼️ A Wy moi drodzy ...

  Wyjątkowe wydanie specjalne „Rzeźbiarza łez”. Edycja limitowana z barwionymi brzegami. „W Grave mieliśmy wiele opowieści. Szeptane historyjki, bajki na dobranoc… Legendy opowiadane  półgłosem przy blasku świecy. Najsłynniejsza była ta o rzeźbiarzu łez…” Nica. Dojmująco piękna, delikatna niczym motyl, o oczach w kolorze płaczącego nieba. Rigel. Wcielony koszmar z jej najskrytszych snów. Zagadkowy, cyniczny i zwodniczy jak wilk. Nica, od zawsze pragnęła tylko jednego: mieć rodzinę. Kiedy ma siedemnaście lat, Milliganowie postanawiają ją adoptować, a odległe marzenie wydaje się wreszcie spełniać. Przewrotny los nie pozwala jej się jednak zbyt długo tym cieszyć – z Grave, sierocińca, w którym się wychowywała, razem z nią adoptowany zostaje Rigel, chłopak, który do tej pory budził w niej wyłącznie niepokój. Wydaje się, że mimo łączącej ich przeszłości, pełnej cierpienia i samotności, nic nie będzie w stanie zbliżyć do siebie tej dwójki, a mieszkanie pod jednym dachem przysporzy j...

  Jak złapać największego węża świata, czy mongolska kuchnia wykwintnością dorównuje francuskiej, czym różni się wsiadanie do pociągu w Polsce od wsiadania do pociągu w ... Bombaju albo jak przewieźć samolotem (w bagażu podręcznym) dwumetrową lampę. Martyna Wojciechowska uwielbia podróżować, ponieważ każdy dzień w podróży jest jak jajko z niespodzianką. Jej najnowsza książka to zbiór felietonów, w których opisuje swoje przygody; czasami wesołe, czasami smutne, zawsze jednak uczące nas czegoś nowego o świecie, w którym żyjemy, a który widziany jej oczami jest tak niesamowicie inspirujący i piękny. Po lekturze tej książki mam nieco mieszane uczucia, bo kilka tekstów okazało się dla mnie odgrzewanymi kotletami - to wybrane fragmenty z pierwszej części reportaży "Kobieta na krańcu świata". I to właściwie jedyny mankament zapisków, gdyż reszta była dla mnie nowością i fascynującą lekturą. Wojciechowska pisze lekko i ciekawie o swoich podróżach po różnych krajach, interesująco prze...

  Ida Brzezińska ma Plany przez wielkie Pe. Niestety, ma jeszcze Pecha – też przez wielkie Pe. Jej los spadkobierczyni wielopokoleniowego magicznego rodu wydaje się przesądzony, tym bardziej że to tylko kwestia czasu, zanim ktoś odkryje, że dziewczyna widzi duchy. A wtedy żegnaj, wolności! Witaj, szkolenie na medium u apodyktycznej ciotki! Kontakty z umarlakami Ida ma zamiar nawiązywać dopiero po swoim trupie, kiedy więc stawia na swoim i utrzymując nadprzyrodzony dar w tajemnicy, rozpoczyna zwykłe szare studenckie życie po niemagicznej stronie mocy, trochę ma nadzieję, a trochę się łudzi, że to nareszcie koniec jej kłopotów. A tymczasem to dopiero Początek. Przez wielkie Pe! Nie zdarza mi się zbyt często sięgać po książki polskich autorów. Przysporzyły mi już one tyle rozczarowań, że nauczona doświadczeniem zastanawiam się parę razy zanim zacznę jakąkolwiek czytać. „Szamankę od umarlaków” zdecydowałam się zainteresować głównie z powodu opisu, który idealnie trafił w mój gust. Jeśl...