ŚWIAT KSIĄŻEK I FILMÓW. RECENZJE 📚🎬

Zabawna i wzruszająca opowieść o czworonogu, który odbył niezwykłą podróż  aby wrócić do swojego najlepszego przyjaciela Kiedy Lucas Ray przygarnia małą Bellę, od razu wie, że ten uroczy szczeniaczek odmieni jego życie na lepsze.  Piesek  również czuje, że trafił na swojego człowieka i chce być dla niego najlepszym zwierzakiem na świecie. Lucas nie może zatrzymać Belli w swoim mieszkaniu. Postanawia podjąć ryzyko i zabiera ją do szpitala, w którym pracuje. Piesek wnosi mnóstwo radości do życia pacjentów. Jednak Bella zostaje uznana za pitbulla, rasę, która w Denver jest zakazana. Zrozpaczony Lucas musi rozstać się z ukochaną Bellą, która zostaje wywieziona do innego domu poza granice stanu. Mimo wszystko piesek nie zamierza  żyć z dala od swojego najlepszego przyjaciela i postanawia wziąć sprawy we własne łapy. Bella staje przed ważnym wyzwaniem. Musi odnaleźć drogę do swojego człowieka. Musi wrócić do domu. Czy jeszcze zobaczy Lucasa? Oto zabawna i niezwykle porusza...

To bardzo wierna (choć w paru momentach „przycięta” bądź dopasowana do przekazu serialowego) adaptacja książki: począwszy od syberyjskiego epizodu Janka Kosa i pierwszego spotkania z Grigorijem, poprzez jego podróż do Sielc i służbę w I Brygadzie Pancernej, aż do dotarcia nad brzeg Morza Bałtyckiego, gdzie młody sierżant odnajduje swego ojca, niegdyś żołnierza broniącego Westerplatte, a obecnie partyzanckiego dowódcę – porucznika „Westa”. W porównaniu z wersją serialową można dostrzec pewne różnice, ale wynikały one głównie z tego, że przenosząc na ekran perypetie czwórki tankistów (i psa) Konrad Nałęcki i sam Przymanowski – jako współautor scenariusza – zdecydowali się podrasować pewne elementy powieści. Wróblewski doskonale znał serial, czego dowodzi fakt, że swoim bohaterom nadał wygląd aktorów, którzy wcielali się w nich na ekranie. Patrząc na Janka widzimy więc Janusza Gajosa; analogicznie: Grigorij ma twarz Włodzimierza Pressa, Gustlik – Franciszka Pieczki, a Olgierd – Romana Wil...

Po wrześniowym zamachu w 2001 roku świat zmienił się nieodwracalnie. W swoim dzienniku internetowym, którego druga część zaczyna się właśnie od jesieni 2001, Krystyna Janda stara się nie dopuszczać do siebie pesymizmu i lęku, choć oprócz wielkich światowych dramatów życie wciąż przynosi codzienne zmartwienia. Jest jak zawsze pełna energii, niezwykle otwarta i wręcz zachłanna: na nowe, często bardzo trudne wyzwania, nowe doświadczenia, nowe znajomości z ludźmi, miejscami i książkami. Paradoksalnie źródłem radości staje się dla niej praca nad spektaklem Mała Steinberg, historią umierającej autystycznej dziewczynki, która siłą swojej osobowości oswaja chorobę i śmierć. Wytchnieniem i oparciem są dla wybitnej aktorki najbliżsi ludzie i ukochane zwierzęta, drobne rodzinne rytuały, zabawne sytuacje, błahe domowe problemy, jak najdalsze od wielkiej polityki i wielkiej sztuki. Jej zapiski – spontaniczne i zarazem pełen przenikliwych obserwacji, dowcipne i refleksyjne, przesycone są głęboką akc...

Ten dziennik jest właściwie dziwny. Piszę go już tak długo, że nie umiem myśleć o Was inaczej niż jak o bliskich, a jednocześnie nie mogę Wam powiedzieć wszystkiego. Wszystkiego? Co ja piszę!? Co najmniej 40 procent tego, co myślę i przeżywam, nie mogę ujawnić, bo byłoby nietaktowne, okropne. Jestem w moich zapiskach szczera i impulsywna, choć pilnie strzegę kilku granic, które sobie sama wyznaczyłam. – pisze Krystyna Janda, "artystka multimedialna", w pamiętniku prowadzonym od kilku lat na stronie www.krystynajanda.com. Wybór z jej zapisków, obejmujący okres od września 2000 do września 2003, raz jeszcze dowodzi ogromnej wrażliwości, ciekawości świata, zmysłu obserwacji, otwartości, a zarazem poczucia humoru i autoironii autorki. Anegdoty z polskiego świata filmowo-teatralnego przeplatają się tu ze sprawozdaniami z produkcji domowych przetworów, cytaty z filozofów z fragmentami horoskopów, ulubione wiersze z przepisami na śledzie w migdałach... www.małpa.pl to lektura pełna ...

Pasjonująca powieść o potrzebie ideałów, młodzieńczym buncie i konflikcie pokoleń. Tytułowa bohaterka mocno wierzy w swojego ojca. Tymczasem on, nieustraszony himalaista i bohater, boi się ryzyka na gruncie zawodowym. Zbuntowana Majka nie może pogodzić się z tchórzostwem ojca, dlatego ucieka z domu. Czy ojciec ją odnajdzie? Czy odzyska jej miłość i zaufanie? Podobny bunt przeżywa Ariel - chłopak nie akceptuje związku swego ojca z miejscową lekarką. Majka i Ariel poznają się przypadkowo. Czy podobne sytuacje rodzinne zbliżą bohaterów na tyle, że ich znajomość przerodzi się w miłość? Mnie książka nie zachwyciła. Spodziewałam się przygody młodzieżowej, a okazało się że to stara obyczajowa opowieść. Ocena: 2/10

Tym razem Bernie Mały oraz jego pies Chet Odrzutowiec otrzymują zlecenie ochrony pewnej niezwykle cennej suczki Princess. Z początku zadanie wydaje się banalne, a nawet absurdalne, ale wszystko się komplikuje, gdy Princess rzeczywiście znika... w dodatku ze swoją właścicielką. Bernie i Chet ruszają z odsieczą. Przed nimi mnóstwo przygód, podobnie jak w poprzedniej części dowcipnie i uroczo opowiedzianych przez Cheta. Druga po powieści Na psa urok odsłona cyklu Spencera Quinna nie rozczarowuje ani na moment. Humor, wartka akcja i rozbrajający praktycznym podejściem do życia psi narrator zachwycą czytelników.   Ja niestety nie jestem fanką takich kryminałów i oba tomy mnie nie zachwyciły, ale wielbicielom psów, kotów oraz kryminałów gorąco polecam! Ocena książki: 2/10

Na psa urok to pierwszy na świecie kryminał opowiedziany z perspektywy psa! Narratorem jest Chet, mieszaniec-labrador, który po wyrzuceniu z elitarnej szkoły policyjnej dla psów K9, stał się wiernym przyjacielem i współpracownikiem Berniego Małego, prywatnego detektywa. Bernie, znajdujący się akurat w psychicznym dołku po niedawnym rozwodzie, czeka aż w końcu ktoś zleci mu do rozwiązania porządną kryminalną zagadkę. Pewnego dnia zjawia się klientka, która pragnie, aby detektyw Mały odnalazł jej córkę. Sprawa na pierwszy rzut oka nie wygląda ciekawie, ale Chet ma nie tylko oczy, ma także niezawodny nos! Wkrótce okaże się, że za zniknięciem dziewczyny stoją potężne siły... Niezwykli bohaterowie, brawurowa fabuła, humor i przede wszystkim niesamowity narrator, dzięki któremu możemy bliżej poznać psią psychikę - to wszystko sprawia, że Na psa urok jest książką, którą muszą przeczytać właściciele psów. Więcej - powinni to zrobić również miłośnicy kotów!  Mnie książka nie zachwyciła, ale...

,,Był sobie  szczeniak. Molly" to już druga książeczka z serii o małych pieskach. Molly już od samego początku bardzo lubiła poznawać świat. Gdy pewnego dnia na podwórku pojawiła się CJ z kolegą, suczka wiedziała, że chce spędzić z nią resztę życia. Niestety, był problem, bo mama dziewczynki w żadnym wypadku nie przyzwoliłaby jej na przygarnięcie psa. Książeczkę czyta się bardzo szybko, zawiera kilka ołówkowych ilustracji.  Na końcu są pytania do dyskusji przed lekturą, po oraz na tematy ogólne, związane z treścią książki. Niektóre pytania do treści są naprawdę bardzo szczegółowe. ,,Był sobie szczeniak. Molly" to książeczka o piesku, który ma szczególne zdolności. Ogólnie   jestem zadowolona z lektury , ale mam wrażenie, że niektóre wątki nie zostały do końca rozwinięte, a ich potencjał wykorzystany. Ocena książki: 8/10

Pamiętacie z dzieciństwa książkę "Ania z Zielonego wzgórza"? Nie wiem jak wy, ale ja pokochałam Anię tak mocno, że przeczytałam po kilka razy każdą książkę opowiadających o jej przygodach. Dorosła Ania nie była może tak zabawna jak szalona rudowłosa nastolatka, ale za to jej historie wzruszały jeszcze bardziej. Dlatego kiedy zobaczyłam na stronie biblioteki książkę opowiadającą o przygodach Ani za nim ta trafiła na zielone wzgórze bardzo się ucieszyłam. Zawsze mnie ciekawiło dzieciństwo Ani, kiedy jeszcze jej rodzice żyli. Prequel do bestsellera wszech czasów obejmujący okres od narodzin Ani do jej przyjazdu na Wyspę Księcia Edwarda. W życiu Berty i Waltera Shirley szczęśliwego małżeństwa dwojga nauczycieli pojawia się ktoś wyjątkowy: na świat przychodzi ich ukochana córeczka Ania. Niestety, wkrótce oboje umierają, a życie małej dziewczynki staje się bardzo trudne. Musi ciężko pracować, opiekować się dziećmi rodziny... Niestety, książka nie spełniła moich oczekiwań. Jako praw...

Greta w końcu pogodziła się z myślą o wakacjach na Elbie bez swoich starych znajomych, z którymi miała nadzieję spotkać się ponownie w Ligurii. W domku nad morzem zaczyna prowadzić dziennik, w którym zapisuje najskrytsze myśli. Wkrótce spotyka Daniele - przystojnego bruneta, który potrafi zawrócić dziewczynom w głowie, Penny, która uwielbia się stroić, oraz nieśmiałą, lecz rozważną Camillę - i lato, mimo wszystko, zapowiada się radośnie i beztrosko. Jednak nie każdy pocałunek jest jak z bajki, a stan zakochania nie trwa wiecznie. Greta opisuje swoje uczucia, miłość i rozczarowanie, a ostatnią stronę dziennika wyrywa. Kilka miesięcy później jej notes trafia w ręce poszukującego natchnienia pisarza. Ten sam domek, to samo morze - tylko bez Grety. Czy autorowi uda się odkryć, jak zakończyła się pierwsza miłość wrażliwej szesnastolatki? Książka na początku była ciekawa. Potem z każdym rozdziałem zaczęła się robić nudna i trochę trudna w moim odczuciu. Spodziewałam się czegoś w stylu "...

Trzeci tom przygód rudego kota i jego pana.  W książce James wspomina stare czasy po to, by wyjaśnić, dlaczego święta Bożego Narodzenia miały dla niego tak małą wartość, dlaczego nigdy wcześniej nie czuł tego, co określa się mianem „ducha świąt”. Jednak i to podejście uległo zmianie z pomocą Boba, nagle bowiem mężczyzna przekonał się, że wokół niego jest wielu życzliwych ludzi, którzy chcą podzielić się z nim dobrym słowem, a nawet pieniędzmi. Przełomowym w tym względzie był rok 2010, kiedy to James borykał się z trudnościami finansowymi, zaś stan licznika prądu i gazu pokazywał, że jeśli nie chce spędzić świąt w zimnie i w ciemnościach, musi zdobyć w ciągu kilku dni kilkaset dolarów. Mimo iż mężczyzna zdawał sobie sprawę, że szansa na zarobienie tych pieniędzy grą na gitarze czy sprzedażą gazety „The Big Issue” jest nikła - nawet przy pomocy Boba, który otwierał serca i portfele publiczności, to i tak podjął wyzwanie. I wówczas stał się cud – okazało się, że na niego i rudego kota...

To już drugi tom historii Jamesa i jego uroczego kocura Boba :). Druga część podobała mi się tak samo jak pierwsza, przeczytanie jej nie zajęło mi wiele czasu, lektura była tak wciągająca, że książkę przeczytałam w 3 dni.  W kontynuacji James opisuje swoje zmagania z życiem po wyjściu z nałogu. T o jak ciężko jest o pracę, szczególnie w jego sytuacji, opowiada o nieprzychylnych sytuacjach oraz o swojej wielkiej przyjaźni z Bobem. James wspomina także jak doszło do napisania pierwszej części książki i jak to na niego wpłynęło. Mimo, że w książce jest wiele przykrych i wstrząsających momentów z życia Jamesa to nie brakuje w niej humorystycznych sytuacji z udziałem Boba. Na przemian śmiałam się i wzruszałam. Książka została napisana przystępnym i prostym językiem.  Poruszająca historia o przyjaźni człowieka ze zwierzęciem. Polecam miłośnikom kotów oraz wszystkim, którzy lubią prawdziwe historie. Sama czekam na 3 część świąteczną "Kot Bob i jego podarunek". Ocena książki: 10/10

Detektywi na kółkach to Julia, czternastoletnia specjalistka od zagadek, Tom, jej przyjaciel, biegły w łamaniu szyfrów, i nieustraszony labrador Spajk, przyciągający nie tylko nowych przyjaciół (w tej roli Dżager – przesympatyczny kocur z nadwagą), ale też przygody! Tym razem lecą razem na wakacje do Egiptu. I od razu trafiają na ślad przemytu! W ręce wpada im stara mapa, która kryje więcej tajemnic, niż przypuszczają. Czy doprowadzi ich do skarbu? Młodzi detektywi znowu będą musieli łamać szyfry, dedukować i stawić czoła groźnym przeciwnikom, by przetrwać na pustyni i rozwiązać zagadkę! Współczesna akcja nieoczekiwanie splata się z historią dziewczynki dorastającej w Londynie na początku XX wieku i egipskiej kapłanki, żyjącej ponad trzy tysiące lat wcześniej. Pomimo, iż miałam wątpliwości po przeczytaniu "Skrzyni władcy piorunów" czy zapoznać się z drugim tomem Detektywów na kółkach - postanowiłam jednak spróbować (być może będzie lepsze). Niestety bardzo się rozczarowałam. ...

Książka składa się z trzech dość krótkich opowiadań, w których narratorką jest Mary Jane. Dziewczynka razem z braćmi relacjonuje, jakich spraw podejmuje się detektyw. Okazuje się. że niektóre z nich łączą detektywa ze sprawami dzieci. Publikacja nie dość, że zawiera opowiadania, to jeszcze po każdym z nich są do rozwiązania różne zadania, czy zagadki. To z całą pewnością urozmaica lekturę. Nie mogę jednak napisać, by ten tom stał się moim ulubionym. ,,Akta Gordona Archera. Kroniki Archeo" Agnieszka Stelmaszyk to dodatek do serii, z którym warto się zapoznać, jeśli chcemy dowiedzieć się, w jaki sposób pracuje znany detektyw. Ocena książki: 5/10

Tym razem obie rodziny wraz z Ofelią miały w planach spędzenie spokojnych wakacji. Jak jednak wiadomo, dzieciaków przygody bardzo się imają, więc tym razem w Afryce także mieli wkręcić się przypadkowo w kolejną kryminalną historię. Tym razem przenosimy się fabularnie do Afryki, gdzie podczas prac archeologicznych znika jedna z pracownic. Nikt nie wie, czy została porwana, czy sama uciekła z jakimś cennym znaleziskiem. Wszystko ma się niebawem wyjaśnić. Zaletą tej serii jest fakt, że czyta się ją naprawdę bardzo szybko. Im dalszy tom, tym mniej kolorowych ilustracji. Prawda jest taka, że poprzednich kilka tomów podobało mi się nieco mniej. Ten także przeczytałam w ekspresowym tempie, ale nie dostarczył mi aż takich emocji jak początkowe części cyklu. ,,Złoty szlak. Kroniki Archeo. Tom 11" Agnieszki Stelmaszyk to bardzo ciekawa seria, która z biegiem czasu nie staje się nudnym tasiemcem. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Ocena książki: 6/10

W ostatnim  czasie udało mi się dobrnąć do 10 tomu tego cyklu. Zapraszam na moją opinię o nim. Nie zawsze jest tak, że dzieciaki archeologów są winne tego, co ich spotyka. Tym razem sprawa potoczyła się bez ich udziału. Ofelia została porwana! Co się z nią działo i czy udało się ją odnaleźć w nienaruszonym stanie? Tym razem w tym tomie mamy do czynienia z naprawdę mroczną historią. Niemniej, dzieciaki dorastają, więc i ich przygody muszą być coraz bardziej poważne. Nie jestem jednak przekonana, czy to idealna lektura dla młodszych czytelników. Akcja przenosi się do Bawarii, chwilami zahacza o Holandię, a konkretnie Amsterdam i Indie. Wydaje mi się, że z tomu na tom części są odrobinę mniej ciekawsze, jednak nie przeszkadza mi to w zapoznawaniu się z kolejnymi częściami. Tym razem w książce jest naprawdę całkiem mało kolorowych ilustracji. ,,Oko węża. Kroniki Archeo. Tom 10" to już ten poziom zaawansowania, w którym koniecznie trzeba najpierw zapoznać się z poprzednimi tomami cyklu...

Tak się  wciągnęłam w tę serię, że w ciągu 2 dni zapoznałam się z 10 tomami! Tym razem bohaterowie zupełnie nieświadomie wciągnęli się w nową sprawę. Pomógł im w tym syn kuzynki Ofelii, który na co dzień mieszkał w Wilnie, gdzie dokonał niecodziennego odkrycia. Niestety, nie przewidział tego, że rabusie dotrą za nim do Polski. Książkę czyta się naprawdę szybko, jest w niej mniej ilustracji, niż w początkowych tomach. Mam też wrażenie, że coraz dalsze części serii stają się odrobinę gorsze. Może to jednak tylko moje odczucie. Tym razem przenosimy się na Litwę - do Wilna i Trok. Miałam okazję być w obu miastach, więc z przyjemnością o nich czytałam. Jak zwykle, nie zabrakło także zagadki detektywistycznej odnośnie skarbu sprzed setek lat. ,,Komnata szeptów. Kroniki Archeo. Tom 9" Agnieszki Stelmaszyk to nadal ciekawa seria, ale, moim zdaniem, z tomu na tom poziom odrobinę spada. Niemniej, wciąż ze sporym zainteresowaniem zapoznaję się z kolejnymi tomami.

Szyfr Jazona.  Kroniki Archeo. Tom 8" Agnieszki Stelmaszyk w moim odczuciu jest nieco słabszy, ale i tak będę czytała serię dalej. Panna Ofelia planowała ślub z kasztelanem Ryszardem. W tym celu udali się na kolejną wycieczkę. Dzieciaki wraz z opiekunką wplątały się w nową przygodę. Co z tego wynikło? Jak już pisałam we wpisie o poprzednim tomie, mam wrażenie, że z każdą kolejną częścią kolorowych ilustracji jest coraz mniej. Ten tom jest chyba najcieńszy w stosunku do poprzednich części. Zagadka co prawda była dość ciekawa, ale zabrakło mi tego błysku w dochodzeniu, a i słówek i znanych osób było w tej części jakby mniej. ,,Szyfr Jazona. Kroniki Archeo. Tom 8" Agnieszki Stelmaszyk to kolejny tom, z którym zapoznałam się w ostatnim czasie. Przede mną jeszcze 3 książki z tego cyklu. Ocena książki: 6/10

Agnieszka Stelmaszyk  napisała już sporo powieści, jednak jej seria ,,Kroniki Archeo" pochłonęła mnie bez reszty. Przyjaciele tym razem zupełnie niespodziewanie musieli podjąć się poszukiwań skarbu należącego do Wikingów. W tym tomie w osobiste poszukiwania wplątała się panna Ofelia. Komedia omyłek w tej części jest gwarantowana. Z serią zaczęłam zapoznawać się kilka dni temu i sukcesywnie czytam kolejne tomy. Jest to wspaniała lektura akurat na jedno posiedzenie, jak pospieszę się z czytaniem. Tomy nie są za obszerne, a dodatkowo upiększają je kolorowe ilustracje. Co ciekawe, akcja każdej części dzieje się w innej części świata. Możemy więc doskonale poznawać nowe rejony, a także dowiadywać się ciekawostek o postaciach, które naprawdę żyły. Nie zabraknie także czasu na naukę nowych słów wraz z objaśnieniami. ,,Zaginiony klucz do Asgardu. Kroniki Archeo. Tom 6" to bardzo ciekawa lektura o dzieciach archeologów, które co tom rozwiązują nową zagadkę, związaną z przeszłością i d...

Seria bardzo  mi się podoba i sukcesywnie zapoznaję się z kolejnymi tomami. Tym razem rodzeństwo Ostrowskich z rodzicami miało wyjechać do Australii z wizytą u ciotki. Bardzo szybko okazało się, że z miejscem jest związana legenda odnośnie Diamentowej Doliny, gdzie jest ukryty skarb. Czy rodzeństwu udało się ją odnaleźć? Seria bardzo mi się podoba, dlatego właściwie bez przerwy na inne lektury zapoznaję się z kolejnymi tomami. Są to pozycje dla nastoletnich czytelników, jednak sądzę, że spodobają się także starszym odbiorcom. Pozycja została wydana w sztywnej oprawie z kolorowymi ilustracji. W każdym tomie przenosimy się w inny rejon świata. Trudniejsze słowa i opisy postaci są zaraz opisywane na bieżąco. ,,Zagadka Diamentowej Doliny. Kroniki Archeo. Tom 5" Agnieszki Stelmaszyk to bardzo ciekawy środek serii. Na pewno zapoznam się z całością. Ocena książki: 9/10

,,Klątwa złotego  smoka" to już czwarty tom serii ,,Kroniki Archeo" autorstwa polskiej pisarki Agnieszki Stelmaszyk. Nikt by nie przypuszczał, że kradzież z aukcji japońskich dzieł może być początkiem nowej przygody dla 5 dzieciaków. Okazało się, że oni mimowolnie zawsze w coś się wplątają. W tym tomie było bardzo niebezpiecznie. Z serią chciałam zapoznać się już od dawna, jednak nigdy jakoś nie było ku temu dobrej okazji. Teraz znalazłam trochę czasu, więc postanowiłam go wykorzystać na czytanie właśnie tego cyklu. W każdym tomie bohaterowie przenoszą się do innych krajów, dzięki czemu dowiadujemy się ciekawostek o danym państwie. Trudniejsze wyrazy czy opisy życiorysów osób znajdują się na danej stronie. W serii nie zabrakło dużej ilości kolorowych ilustracji. Bohaterami jest piątka dzieciaków, dzieci znanych archeologów. Dwoje z nich jest z Polski, a troje z Anglii. Uczniowie znają się od lat, dzięki przyjaźni swoich rodziców. Tak się składa, że czasami zupełnie nieświadom...

Najbardziej poruszająca opowieść ostatnich lat, teraz również na ekranach kin: prawdziwa historia niezwykłego kocura i zagubionego człowieka, który odzyskał dzięki niemu nadzieję na szczęście… Pewnego chłodnego dnia James Bowen, uliczny muzyk, znalazł bezdomnego rudego kota skulonego na wycieraczce. James był wtedy niemalże na dnie – nie miał pracy i leczył się z uzależnienia od narkotyków. Nic dziwnego, że bał się wziąć odpowiedzialność za inne stworzenie. Zrobił to jednak – i zdobył najwierniejszego przyjaciela, który w zdumiewający sposób odmienił życie swojego pana… a potem poruszył ludzi na całym świecie. Historia Jamesa Bowena, wciągnęła mnie od razu. Z każdym rozdziałem nie mogłam się postrzymać od łez i śmiechu. To jest historia bezdomnego narkomana na odwyku oraz ulicznego grajka na Covent Garden, który znajduje pewnego dnia na wycieraczce rudego zaniedbanego kota. Na początku uważa że do kogoś należy, ale ostatecznie zabiera go ze sobą, co odmienia jego życie. Zaczyna zabiera...

Minęło wiele czasu odkąd po raz ostatni sięgnęłam po książkę dla młodszych odbiorców, dlatego do historii Nieni podeszłam z lekkim dystansem. Jest to opowieść o małej dziewczynce skierowana do dzieci, więc nie liczyłam na filozoficzne przemyślenia i głębokie odkrycia. Dlatego też po przeczytaniu byłam nieco zaskoczona...   Książka opowiada o Nieni, która spędza wakacje w leśniczówce Zielone Marzenie u swoich dziadków, dość stereotypowej pary staruszków. Babcia jest osobą nieco gwałtowną, troszczącą się przede wszystkim o to, aby każdy miał coś do zjedzenia, natomiast dziadek jest przemiłym leśniczym, który stara się zaspokoić wszystkie pragnienia swoich wnuczek. Do tego grona dołącza kuzynka głównej bohaterki – Manuelka – prawdziwe dziecko dwudziestego pierwszego wieku, które bez tabletu nie jest w stanie przeżyć ani sekundy swojego życia, a także Prabcia, czyli prababcia dziewczynek – podstarzała pani, mieszkająca sama i wierząca w to, że może rozmawiać ze świętą Ritą.   Całą...

"Greckie wakacje" to książka, po którą sięgnęłam ze względu na wakacyjną tematykę. Po ostatnich trudnościach z przeczytaniem do końca choćby jednej książki potrzebowałam czegoś lekkiego i świeżego jeśli mowa o tematyce książek, które czekają w kolejce. Jest to moje pierwsze zetknięcie z twórczością Alyson Noel. Wakacje w Grecji. Każdy chyba marzy, żeby spędzić tak choćby tydzień. Bohaterka książki - Colbie, ma o tyle więcej szczęścia, że ma tam spędzić calutkie wakacje! Wszystko za sprawą rodziców, którzy postanawiają się rozwieść i wspólnie zadecydowali o wysłaniu córki do zwariowanej ciotki. Mimo to taka perspektywa nadchodzących kilku miesięcy wcale jej się nie podoba. Czemu? Dziewczyna miała w planach szalone imprezy ze swoją nową przyjaciółką Amandą i jej gronem znajomych. Długo zabiegała o te przyjaźń i obawia się, że jej wyjazd do Grecji wszystko zmieni. Po przyjeździe do ciotki Colbie szybko znalazła sposób na zabicie czasu. Zaczęła przesiadywać w kawiarence interneto...

Niepełka  Doroty  Schrammek to pogodna powieść dla nastolatek, w której głównymi bohaterami są uczniowie trzebiatowskiego gimnazjum.  Niepełka przeprowadza się razem z mamą z dużego miasta do Trzebiatowa. Zmuszona jest zmienić szkołę, rehabilitanta i całe swoje dotychczasowe życie. Od urodzenia porusza się na wózku, ale z ogromną determinacją ćwiczy, żeby być jak najbardziej samodzielną, niezależną dziewczyną. Zaangażowana jest w postcrossing - wymianę pocztówek z ludźmi z całego świata. W gimnazjum poznaje nowe koleżanki - gwiazdę szkoły, Kingę, która robi karierę muzyczną, dwie przyjaciółki, które wielbią ją niczym swoje guru i Anielkę - zakompleksioną dziewczynę, nieakceptowaną z powodu swojej nadwagi. Do pomocy nauczycielka wyznacza jej Pawła - sportowca, wspaniałego ucznia i bardzo serdecznego człowieka.  Początki w szkole są dla Niepełki wyjątkowo trudne. Klan gwiazdy dokucza jej, wykorzystuje jej dobre serce, a także utrudnia codzienną egzystencję. I chociaż d...