Głos : trzydzieści kobiet trzydzieści historia - Cecelia Ahern

 

Wyjątkowy, poruszający i działający na wyobraźnię zbiór opowieści o kobietach pióra autorki uwielbianej przez miliony czytelniczek na całym świecie. Prezentując dylematy, przed którymi kobiety stają, oraz ich aspiracje i dążenia, autorka łączy magiczny realizm z typowymi życiowymi sytuacjami, co prowadzi do zaskakujących i często zabawnych sytuacji. Ahern pisze o małżeństwie i wychowywaniu dzieci, o polityce i wielkiej karierze; jej bohaterki muszą stawić czoło zarówno zwykłym, przyziemnym problemom, jak i zagadkowym, których źródła ani przyczyn nie sposób jednoznacznie ustalić. Zmagają się z przeszkodami, pokonują przeciwności losu, szukają szczęścia i radości, nie zważając na to, że ich świat w znaczniej mierze kształtują opinie i oceny innych ludzi. Każda na swój sposób odkrywa drzemiącą w niej siłę.

Twórczość Cecelii Ahern bardzo lubię i dobrze mi się czyta jej książki. Nie inaczej było w przypadku "Głosu". Mimo, że nie przepadam za zbiorami opowiadań, to ten przypadł mi jakoś go gustu. Momentami zabawne historie wymyślonych kobiet skłaniały mnie do refleksji nad różnymi aspektami mojej kobiecości. W każdym opowiadaniu odnajdywałam siebie choćby w małym procencie. Trafiały do mnie te zmyślne przenośnie i porównania autorki. Uważam, że nie zmarnowałam czasu czytając tę książkę. Jej lekturę nazwałabym wyprawą w głąb swojego bycia kobietą, żoną, matką.

Dlaczego warto czytać „Głos” Cecelii Ahern? Bo w każdej bohaterce (i bohaterze) można znaleźć cząstkę siebie. Opowiadania prezentują dylematy, przed którymi stają kobiety, ich marzenia, pragnienia czy problemy, które czasem nie są uznawane za problemy. Wszystko to w połączeniu z realizmem magicznym, bo przecież nie mamy policji genderowej (Kobieta, która nosiła się na różowo), nie ma specjalnych woreczków na noszenie serca poza ustrojem (Kobieta, która nosiła serce na rękawie) czy nie wymienia się męża jak źle skrojonego płaszcza (Kobieta, która oddała i wymieniła męża). Wszystkie, no może poza jedną z bohaterek opowiadania Kobieta, która wskoczyła na wóz dla orkiestry, łączy poczucie niespełnienia i frustracji codziennością, każda dąży na własny sposób do zmiany samej siebie, ale nie zawsze jest to możliwe choćby ze względu na… przepisy. Głos powinna tak naprawdę przeczytać każda kobieta, bo jest o kobietach, i mężczyznach, bo potrafi pokazać, że nasz świat jest inny, ale taki sam zarazem.











Ocena książki: 9/10

Komentarze

  1. Nie przepadam za takimi książkami, ale może w przyszłości przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Też nie przepadam za realizmem magicznym. Toleruję go tylko w wybitnych dziełach, takich np. jak "Sto lat samotności" Marqueza.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz